یک تجارت یک زن صدف ها را برداشت می کند و به محافظت از آنها کمک می کند

این مقاله بخشی از گزارش ویژه زنان و رهبری ما است که زنان پیشرو در زمینه آب و هوا، سیاست و تجارت در سراسر جهان را نشان می دهد.


شش روز در هفته، آنا شلم ساعت 5:30 صبح برمی خیزد و شرایط جزر و مد و باد را برای روز بررسی می کند. سپس در ذهنش نقشه می‌کشد که کجای آب در جستجوی صدف‌های وحشی، صدف‌ها، صدف‌ها و خرچنگ‌های سنگی است. طلوع آفتاب بیا، او خاموش است.

معمولاً این به معنای پریدن روی قایق اصلی کار او، یک اسکیف کاتاماران 14 فوتی است.

او سه تا هشت ساعت در دریا است و ماهیگیری می کند تا اینکه تعداد دقیق موجوداتی را که 10 مشتری رستورانش سفارش داده اند جمع آوری کند. او ساعات پایانی روز را صرف تحویل فضل خود می کند.

خانم شلم، 32 ساله، در شش سال گذشته، از دوشنبه تا شنبه، این برنامه را حفظ کرده است. او به‌عنوان بنیان‌گذار و مالک Shell’em Seafood، یک شرکت صدف‌دار بوتیک پایدار در ساحل رایتزویل، NC، ماهیگیر، فروشنده و تاجر است. راننده تحویل؛ و نه اتفاقاً محافظه‌کار.

در صنعتی تحت سلطه مردان، موفقیت خانم شلم نادر است اما منحصر به فرد نیست.

زنان در طول تاریخ و در سراسر جهان همیشه در ماهیگیری، جمع آوری و استفاده مناسب از موجودات کنده شده از دریا نقش داشته اند. اخیراً، زنان رواندا و فیلیپین نیز تلاش‌های پایداری دریایی را انجام داده‌اند و به عنوان نگهبان صخره‌ها عمل می‌کنند و در برابر تلاش‌ها برای صید بیش از حد صید عقب‌نشینی می‌کنند.

اداره ملی اقیانوسی و جوی ایالات متحده در سال 2020 خاطرنشان کرد که “زنان نقش کلیدی در پایداری شیلات در سراسر جهان ایفا می کنند” و به نظر می رسد مشارکت آنها در ماهیگیری تجاری به نسبت کل کارگران ماهیگیری در حال افزایش است.

با این حال، این گزارش می‌گوید که مشارکت زنان در ماهیگیری تجاری به طور کلی «در بخش‌های مختلف جهان ناشناخته است و تا حد زیادی ناشناخته مانده است».

او گفت که خانم شلم که یک زن است، مشارکت خود را به یک تجارت موفق تبدیل کرده است و حدود 100000 دلار صدف تازه را به مشتریان رستوران در امتداد ساحل کارولینا می فروشد. برخی 600 تا 2000 قطعه در هفته سفارش می دهند که هر کدام 70 سنت تا 1 دلار است.

او گفت: “من صاحب تجهیزاتم هستم و تنها کارمندم، بنابراین سود همه مال من است.”

یکی از مشتریان او Seabird، یک نقطه محبوب در ویلمینگتون است. دین نف، مالک و سرآشپز، گفت: “ما صدف های آنا را در منوی خود با نام نشان می دهیم و مشتریان به دنبال طعم منحصر به فردشان هستند.”

مرغ دریایی صدف‌های خود را در آبجوی غلیظ یا به‌عنوان دمنوش سرد با تره فرنگی، رازیانه و چیلی سرو می‌کند. آقای نف گفت که هر دو غذا مورد علاقه منو هستند.

او گفت: «ارتباط او با اقیانوس مشهود است و او در اینجا طرفدارانی دارد زیرا مردم بسیار شیفته کاری هستند که او انجام می دهد.

در Poole’s، یک غذاخوری مجلل در رالی، صدف های خانم شلم در آبگوشتی با خردل دیژون، شراب سفید، خامه و گیاهان سرو می شود. و در رستوران خواهر رالی، Death & Taxes، صدف‌ها را با کره فلفل قرمز و کیمیچوری کنسرو شده کبابی می‌کنند.

اشلی کریستنسن، مالک Poole’s و Death & Taxes، گفت: «طراوت آنا باورنکردنی است. صدف های او خاص هستند زیرا همان روز آنها را خودش از گل بیرون کشید. سرورها عاشق گفتن داستان او هستند و مشتریان عاشق شنیدن آن هستند.”

خانم شلم به طور غیرعادی وارد تجارت خود شد. او که یک بازیگر و مدل سابق بود، در 12 سالگی به گروه بازیگران تور اجرای زنده دیزنی “خرس و خانه آبی بزرگ” پیوست. سرانجام در نیویورک ساکن شد، جایی که در تبلیغات تجاری بازی کرد و به عکاسی پرداخت. او گفت: «آنها برای پرداخت صورت حساب ها کنسرت بودند، نه اشتیاق.

یک عکسبرداری او را به ساحل رایتزویل، در حدود شش مایلی شرق ویلمینگتون برد، و معلوم شد که این سفری بود که مسیر زندگی او را تغییر داد. او با اشاره به همسرش، جان شلم، گفت: “من با جان ملاقات کردم و شروع به قرار گذاشتن کردیم.”

آقای شلم، محلی قدیمی و یکی از مالکان یک بار، با برداشت صدف وحشی برای مصرف خود بزرگ شده بود و همسر آینده خود را برای انجام همین کار به گشت و گذار می برد. خانم شلم گفت: «ما ساعت‌ها در دریا بیرون می‌رفتیم و به خانه می‌آمدیم و از این وعده‌های الهی صدف کبابی با کره آب‌شده یا پیتزای دوش‌گرفته با صدف لذت می‌بردیم.

او پس از یک دهه مبارزه با بی اشتهایی و پرخوری عصبی گفت که برای اولین بار لذت غذا را کشف کرد و استقلال و تنهایی را در آب یافت.

او گفت: «هیچ چیز رضایت‌بخش‌تر از جمع‌آوری غذاهای دریایی برای تغذیه خودم، دوستان و خانواده چند ساعت بعد نبود. من متوجه شدم که می‌خواهم با وارد شدن به تجارت ماهیگیری، دسترسی خود را به افراد بیشتری گسترش دهم.»

(او متذکر شد که عاطفه‌ی دگرگونی او به نام خانوادگی متاهلش نیز کشیده شد، که او آن را به عنوان نام تجارت خود انتخاب کرد.)

خانم شلم در سال 2016، بلافاصله پس از دریافت مجوز ماهیگیری تجاری، غذای دریایی شلم را تأسیس کرد. او گفت که عمدتاً از سوی ماهیگیرانی که او را به دلیل زن بودن جدی نمی گرفتند مورد انتقاد قرار گرفت. خانم شلم گفت: “من چندین نفر به من گفتند که فکر می کنند من به اندازه کافی قوی نیستم که بتوانم کار را انجام دهم و وقتم را تلف می کنم.”

اما او پشتکار داشت. حالا او از قایقی که او و شوهرش به آن خانه می‌گویند دور می‌شود و روز به روز به دریا می‌زند، بعداً صید خود را در اسکله پخش می‌کند و بر اساس سفارش هر مشتری، جایزه را به انبوهی تقسیم می‌کند.

خانم شلم در هدف خود از حفاظت و موضع خود در برابر صید بی رویه، حتی یک قطعه بالاتر از آنچه سفارش داده شده بود برداشت نمی کند. او صید خود را شخصا تحویل می‌دهد و در پایان روز با وانت خود از مشتری به مشتری دیگر سوار می‌شود.

او گفت، کار سختی است، اما از آن سیر نمی شود. او خاطرنشان کرد: “برداشت در روز یکشنبه در کارولینای شمالی غیرقانونی است.” در غیر این صورت من هم در آن زمان در اقیانوس بودم. من این رو خیلی دوست دارم.”

تعهد خانم شلم به پایداری توجه فرماندار روی کوپر را به خود جلب کرد و او در ماه اوت او را به عنوان کمیسر بخش ماهیگیری دریایی کارولینای شمالی منصوب کرد که ماهیگیری مسئولانه و پایدار را ترویج می کند. این کمیسیون شامل یک زن دیگر است که نماینده بخش تفریحی این صنعت است.

Shell’em Seafood آماده است تا جای پای خود را گسترش دهد، اما خانم شلم چنین جاه طلبی ندارد.

او گفت: “اگر من شروع به فرستادن صدف به همه جا کنم، برای مدت طولانی روی کامیون می نشیند.” “آنطور که باید از آن لذت نمی بریم، زیرا تا حد امکان از آب تازه است و دلیل اینکه من در وهله اول کسب و کار خود را شروع کردم.”

شیوانی ورا یک روزنامه نگار مستقل مستقر در نیویورک است که اغلب در مورد روندها، طراحی، سفر و شخصیت های جالب می نویسد.


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم