دولت بایدن کاهش یکنواخت تخصیص آب از رودخانه کلرادو را پیشنهاد کرده است

واشنگتن – پس از ماه‌ها مذاکره بی‌ثمر بین ایالت‌هایی که به کاهش رودخانه کلرادو وابسته هستند، دولت بایدن روز سه‌شنبه پیشنهاد کرد که سابقه قانونی را کنار بگذارد و با کاهش یکنواخت آب و کاهش آب تحویلی به کالیفرنیا، آریزونا، آنچه را که از رودخانه باقی مانده است، نجات دهد. و نوادا به اندازه یک چهارم.

حجم آن کاهش ها و دورنمای تحمیل یکجانبه دولت فدرال به ایالت ها هرگز در تاریخ آمریکا رخ نداده است.

استفاده بیش از حد و خشکسالی 23 ساله که به دلیل تغییرات آب و هوایی بدتر شده است، تهدیدی برای برانگیختن فاجعه آب و برق در سراسر غرب است. رودخانه کلرادو آب آشامیدنی 40 میلیون آمریکایی و همچنین دو ایالت در مکزیک را تامین می کند و 5.5 میلیون هکتار کشاورزی را آبیاری می کند. برق تولید شده توسط سدها بر روی دو مخزن اصلی رودخانه، دریاچه مید و دریاچه پاول، انرژی میلیون ها خانه و کسب و کار را تامین می کند.

اما جریان رودخانه اخیراً در مقایسه با میانگین های تاریخی یک سوم کاهش یافته است. سطح دریاچه مید و دریاچه پاول به قدری پایین است که آب ممکن است به زودی در چرخاندن توربین هایی که برق تولید می کنند شکست بخورد – و حتی ممکن است به حدی سقوط کند که آب نتواند به دریچه های ورودی که جریان آن را از مخازن خارج می کند برسد. اگر این اتفاق بیفتد، رودخانه اساسا از حرکت بازمی‌ماند.

دولت بایدن به شدت در تلاش است تا از این وضعیت که به نام ددپول معروف است، جلوگیری کند. اما با یک معضل سیاسی و اخلاقی مواجه است: چگونه می توان کاهش های مورد نیاز را تقسیم کرد.

وزارت کشور که رودخانه را مدیریت می کند، پیش نویس تحلیلی را روز سه شنبه منتشر کرد که در آن سه گزینه در نظر گرفته شد.

اولین جایگزین این بود که هیچ اقدامی انجام ندهید – مسیری که خطر ددپول را در پی داشت. دو گزینه دیگر کاهش‌هایی را بر اساس ارشدترین حقوق آب، یا توزیع یکنواخت آن در سراسر آریزونا، کالیفرنیا و نوادا، با کاهش تحویل آب تا 13 درصد فراتر از آنچه هر ایالت قبلاً با آن موافقت کرده است، انجام می‌دهند.

اگر تغییرات بر اساس ارشدیت حقوق آب باشد، کالیفرنیا که در بین هفت ایالت بزرگترین و قدیمی ترین مصرف کننده آب رودخانه کلرادو است، عمدتاً در امان می ماند. اما این امر به شدت به نوادا آسیب می رساند و کاهش فاجعه بار در آریزونا را مجبور می کند: قناتی که آب آشامیدنی را به فونیکس و توسان می رساند تقریباً به صفر می رسد.

تامی بودرو، معاون وزیر امور داخله، روز دوشنبه در مصاحبه ای گفت: «اینها عواقبی هستند که ما اجازه نمی دهیم اتفاق بیفتد.

آریزونا و نوادا هر دو ایالت‌های نوسانی مهم برای رئیس‌جمهور بایدن هستند، اگر او تصمیم بگیرد سال آینده دوباره نامزد شود. هر دو ایالت همچنین دارای کرسی های سنا با ارزش برای دموکرات ها هستند که در سال 2024 در رای گیری خواهند بود.

چاک کوفلین، مشاور سیاسی که برای یان بروئر، فرماندار سابق جمهوری خواه کار می کرد، گفت که اگر دولت بایدن درد تحمیل شده بر آریزونا را محدود کند، او «بدون شک» از نظر سیاسی به نفع آقای بایدن خواهد بود.

چالش دیگر با اجازه دادن به کاهش نامتناسب بر آریزونا: انجام این کار به قبایل بومی آمریکا آسیب می رساند که به آن آب متکی هستند و حقوق آنها بر اساس معاهده تضمین شده است. فرماندار استفن رو لوئیس از جامعه هندی رودخانه گیلا، که حق برخورداری از سهم قابل توجهی از آب رودخانه کلرادو را دارد، گفت که هدف باید “رویکردی توافقی باشد که همه ما بتوانیم با آن زندگی کنیم.”

گسترش یکنواخت کاهش‌ها تأثیر بر قبایل در آریزونا را کاهش می‌دهد و همچنین به محافظت از شهرهای سریع‌الرشد این ایالت کمک می‌کند. اما این امر به صنعت کشاورزی کالیفرنیای جنوبی آسیب می رساند که به تغذیه کشور و همچنین دعوت به دعوی قضایی کمک می کند. سابقه دیرینه قانونی که اغلب قانون رودخانه نامیده می شود، تخصیص آب بر اساس حق آبه بوده است.

پیش نویس تحلیل رسماً هیچ گزینه ای را تأیید نکرد. تحلیل نهایی در تابستان امسال انتظار می‌رود و می‌تواند رویکردهای دیگری را نیز شامل شود.

اما آقای Beaudreau گفت که او “بسیار راحت” است که تخصیص کاهش به طور مساوی به وزارتخانه اجازه می دهد به اهداف خود برسد – جلوگیری از کاهش سطح آب در دریاچه مید و دریاچه پاول به زیر سطح بحرانی، محافظت از سلامت و ایمنی، و تجاوز نکردن از اختیارات قانونی وزارتخانه. .

او از تمایل دولت برای خروج از قوانین قدیمی حقوق آب دفاع کرد و استدلال کرد که شوک‌های تغییرات آب و هوایی نمی‌توانست پیش‌بینی شود که این حقوق در دهه‌ها پیش مورد توافق قرار گرفت.

این پیشنهاد مرحله جدید و دردناکی را در تلاش های آمریکا برای انطباق با خشکسالی چندین دهه در غرب نشان می دهد. تاکنون، دولت فدرال عمدتاً با پرداخت پول به کشاورزان، شهرها و قبایل بومی برای مصرف داوطلبانه آب کمتر، به خشکسالی پاسخ داده است.

وزارت کشور این رویکرد را تسریع کرده است و صدها میلیون دلار برای حفظ آب در امتداد کلرادو فراهم کرده است. اما بعید است که کافی باشد.

آقای بودرو گفت که ترجیح می دهد ایالت هایی که به کلرادو متکی هستند به توافقی بین خود برسند تا دولت فدرال مجبور به اعمال کاهش نباشد. علاوه بر آریزونا، کالیفرنیا و نوادا – به اصطلاح ایالت‌های حوضه پایین‌تر که آب رودخانه کلرادو خود را عمدتاً از دریاچه مید دریافت می‌کنند – این گروه شامل کلرادو، نیومکزیکو، یوتا و وایومینگ است که مستقیماً از سیستم رودخانه آب می‌گیرند.

دولت فدرال این توانایی را دارد که فقط بر روی ایالت های حوضه پایین تر که به آب آزاد شده از دریاچه مید و دریاچه پاول متکی هستند، کاهش دهد. در نتیجه، پیش نویس تجزیه و تحلیل بر نحوه توزیع کاهش بین این سه ایالت متمرکز است.

در یک کنفرانس خبری برای اعلام نتایج ارزیابی، تام بوشاتزکه، مذاکره کننده اصلی آریزونا در مذاکرات رودخانه کلرادو، ایده کاهش سهم هر ایالت را به طور مساوی تایید کرد. او گفت که آریزونا مدت‌هاست به دنبال چیزی است که او آن را «نتیجه عادلانه» می‌خواند.

جان انتسمینگر، مذاکره کننده اصلی نوادا، گفت که در حالی که او هنوز در حال بررسی این گزارش بود، ایالت او نیز به طور کلی طرفدار یک رویکرد عادلانه برای کاهش است.

او با اظهارات وزارت کشور موافق بود که قطع آب در درجه اول به دلیل ارشدیت ممکن است دیگر در زمان تغییرات آب و هوایی معنی نداشته باشد.

آقای Entsminger در مصاحبه ای گفت: “ما قوانین قرن 19، زیرساخت های قرن 20، و آب و هوای قرن 21 داریم.” “و این سه چیز خیلی با هم تطابق ندارند.”

منطقه آبی متروپولیتن کالیفرنیای جنوبی، یکی از بزرگترین مصرف کنندگان آب رودخانه کلرادو، گفت که نگران است که گزینه های بررسی شده توسط دولت فدرال منجر به کاهش دردناکی شود.

عادل حق خلیل، مدیر کل منطقه، در بیانیه ای گفت: پیش نویس پیشنهادی “نشان قدرتمندی است از آنچه در صورت عدم دستیابی به اجماع اتفاق می افتد.”

با این حال، تجربه اخیر نشان داده است که موافقت دولت ها با سیستم جایگزین کاهش، امری دشوار است.

تابستان گذشته، سطح آب دریاچه مید به پایین ترین حد خود رسید. این وزارتخانه دو ماه به ایالت ها فرصت داد تا در مورد طرحی برای کاهش استفاده از آب رودخانه کلرادو به میزان 20 تا 40 درصد از کل جریان رودخانه به توافق برسند. دولت ها نتوانستند به توافق برسند. دولت فدرال هیچ اقدامی انجام نداد.

پاییز گذشته، این وزارتخانه بار دیگر از ایالت ها خواست تا طرحی ارائه کنند. در ژانویه، شش ایالت – همه به جز کالیفرنیا – به توافق رسیدند: آنها پیشنهاد کردند که بخش عمده ای از کاهش ها از کالیفرنیا باشد.

کالیفرنیا در پاسخ، طرح خود را ارائه کرد: بخش عمده ای از کاهش ها باید از آریزونا باشد.

از آن زمان، کشورها بدون دستیابی به توافق، به مذاکره ادامه دادند. وزارت کشور روز سه شنبه به صراحت اعلام کرد که همچنان از توافق میان ایالت ها استقبال می کند که می تواند در ارزیابی نهایی که قرار است تابستان امسال انجام شود، مطالعه کند.

به گفته شارون مگدال، مدیر مرکز تحقیقات منابع آب دانشگاه آریزونا، دو چیز ممکن است احتمال دستیابی کشورها به توافق را افزایش داده باشد.

اول، یک زمستان غیرمعمول مرطوب، مقیاس برش های مورد نیاز برای جلوگیری از ددپول را کاهش داده است. اما دکتر مگدال تاکید کرد که مهلت موقتی است. یک زمستان بد دیگر «می‌تواند ما را در معرض خطر جدی قرار دهد».

دکتر مگدال گفت که دلیل دومی که ممکن است اکنون توافق بین ایالت ها در دسترس باشد، این است که پس از ماه ها گفتگو، سرانجام دولت فدرال آماده عمل به نظر می رسد.

او گفت: “آنها نشان می دهند که به ایالت ها خواهند گفت که چه کاری انجام دهند.” اکنون این بر عهده ایالت هاست که بگویند، خوب، ما ایده بهتری داریم – و اینجاست.

Elyse Blake

کاوشگر هیپستر پسند. گورو بیکن دوستانه. زامبی متعصب حرفه ای. نویسنده.

بهترین سایت های شرط بندی: پلتفرم های بهترین وبسایت های شرط بندی در ایران
سایت شرط بندی: یک نگاه جذاب به دنیای پیش بینی و شرط بندی آنلاین
سایت شرط بندی: راهی جذاب برای شرط‌بندی آنلاین
سایت شرط بندی فارسی: Unleash the Thrill of Persian Betting
بهترین سایت انفجار با ضریب بالا: راهی برای بردن در بازی های شانس
Unlock the Power of Sidebar Backlink Packages for Enhanced SEO
Digital currencyخبربهترین اکستنشن مژه اصفهانبهترین سالن زیبایی تبریزبهترین مشاور کنکورdigital currency channelبهترین سالن زیبایی اصفهانdigital currency tutorialGuide to buying household appliancesدانشگاه
تماس با ما